Tentoonstelling - Chisinau, 5-15 december 1996 «25 jaar creativiteit»
In het proces van de ontwikkeling van de menselijke samenleving en haar cultuur verandert ook de esthetiek, dat wil zeggen de zintuiglijke waarneming van de omringende wereld. Samen met de algemene vooruitgang breidt de kring van processen en verschijnselen in de kunst, die het object vormen van een nieuwe esthetiek, het object van een nieuwe cultuur, nieuwe begrippen, zich uit. Er bestaan bepaalde onderlinge verbanden van de kunst in de praktijk en in theoretische tendensen (waarbij de invloed van de ideologie buiten beschouwing wordt gelaten). Er voltrekt zich een proces van evolutionaire veranderingen en het ontstaan van een nieuwe esthetiek, nieuwe kunst. De creativiteit zoekt haar nieuwe begrippen en definities, rekening houdend met de factoren van afhankelijkheid van en druk door vroegere stijlen, om zich in de nabije toekomst te manifesteren in een nieuwe intellectuele ontwikkeling, in een nieuwe categorie. In elke fase is het noodzakelijk te analyseren en in het eigen werk naturalistisch kopiëren en de traditionele opbouw van het scenario van een kunstwerk te vermijden, telkens weer terug te keren en te beginnen met het zoeken naar nieuwe vormen en oplossingen. Elk nieuw werk moet een klein element van vindingrijkheid bevatten, gereed om zich in volgende werken te vermenigvuldigen. De beeldende weergave van de omringende wereld moet, overeenkomstig de tijd, worden hervormd, net als de veranderingen in ons leven. Het is interessant zich te wenden tot onverkende wegen in de kunst, zelfs wanneer deze gesynthetiseerd zijn. Het instinct volgen, zich onderdompelen in objectloze vormen en deze vervolgens overwinnen en transformeren tot verstarde elementen die ons associatief doen denken aan de wereld waarin wij aanwezig zijn, terwijl wij spontaan verbanden blijven vinden tussen de overgang van ruimte - in licht, van vorm - in textuur, van textuur - in poëzie. De auteur creëert werken die verschillende kunstvormen in zich verenigen: architectuur, beeldhouwkunst, schilderkunst, muziek, en probeert de problematiek van creativiteit synthetisch te benaderen, zoals de meesters uit de middeleeuwen. Door de wereld van symbolische archetypen in de creativiteit te blazen, deze te bestuderen en op eigen wijze te interpreteren, zich te laten inspireren door het werk van Leonardo, Bruegel tot Gaudí, Lissitzky, Picasso, tracht de kunstenaar het geknechte creatieve intellect te bevrijden, vrijheid van het onderwerp, persoonlijke kracht van waarneming, maximaal meesterschap en wereldgevoel te verwerven. Bij het ontwikkelen van de driedimensionaal-frontale ruimte van schilderijen moet men zich voortdurend de dialectiek van het toevallige en het wetmatige voor ogen houden. De analyse van de vernietiging van de vorm (het vlak) is in staat een nieuwe, onbekende configuratie te scheppen, die over uiteenlopende mogelijkheden voor emotionele duiding beschikt. In deze stroom is het moeilijk de impulsen van het morfologisme te begrijpen, moeilijk de archetypische en cultuurwetenschappelijke methoden van het werk en de intellectueel-psychologische processen van het menselijke wezen te volgen. Bij de opbouw van een onderwerpcompositie is het gebruik van vrije reconstructie, meerdere gezichtshoeken en wendingen, persoonlijke belichting van elk beeld of elke vorm, verschillende schaalgroottes en simultaniteit kenmerkend, dat wil zeggen de combinatie op het vlak van het schilderij van afbeeldingen die elk in hun eigen tijd bestaan. Kenmerkend is het gebruik van polyfone verbindingen - constructieve, thematische en compositorische - met daarbij de toepassing van talrijke onderling bepaalde verbindingen, zoals lineaire, texturale en kleurverbindingen. De techniek is, naast het onderwerp en de compositie, een volwaardig bestanddeel van het werk. Men moet streven naar de illusie van een volledige versmelting van vorm, licht, kleur en techniek. Dit alles onderscheidt het werk niet zozeer door de uitvoeringswijze als wel door het wereldgevoel, de subjectieve interpretatie van het onderwerp en de niet-traditionele beeldend-voorstellende gedachte. Dit geldt voor alle thema's, onderwerpen en richtingen, van neorealisme tot abstractie, van primitivisme tot toegepaste kunst.
